Σπόροι Παντζάρια Κυλινδρικές

Σπόροι Παντζαριού “Cylindra” (Beta vulgaris var. crassa)

Τιμή για Πακέτο των 100 σπόρων.

Το παντζάρι Cylindra, όπως υποδηλώνει και το όνομά του, είναι ένα κυλινδρικό (ημιομακρύ ή κοντόρριζο) παντζάρι. Με λείο φλοιό και σκούρο πορφυροκόκκινη σάρκα, αναπτύσσει μια σκοτεινή κόκκινη, επιμηκυμένη ρίζα μήκους 7 έως 10 εκ.

Αυτή η μοναδική ποικιλία έχει πολύ λεπτή, λεία υφή με λίγη ίνα, η ρίζα διατηρεί τη γλυκάδα και την τρυφερότητά της κατά τη διάρκεια μιας μακράς περιόδου ανάπτυξης και δεν ξυλοποιείται.

Οι ρίζες είναι γλυκές με γήινη-καραμελέ γεύση, ιδιαίτερα νόστιμες όταν ψήνονται. Οι ρίζες ξεχωρίζουν πάνω από το χώμα, αλλά μπορούν να καλυφθούν με χώμα και διατηρούνται σε καλή κατάσταση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα κόκκινο-πράσινα φύλλα είναι πιο γλυκά και έχουν πιο «παντζαροειδή» γεύση από άλλα φύλλα παντζαριού.

Το παντζάρι Cylindra ωριμάζει μέτρια πρώιμα, λίγο πιο αργά από τα σφαιρικά παντζάρια, αλλά λόγω του κυλινδρικού σχήματος της ρίζας μπορεί να φυτευτεί και να τοποθετηθεί πιο κοντά το ένα στο άλλο, καθιστώντας το παραγωγικό σε μικρούς χώρους. Εξαιτίας της ομοιόμορφης διαμέτρου, είναι ιδανικό για κοπή σε ομοιόμορφες φέτες (μερικές φορές ονομάζεται Butter Slicer), τέλειο για φέτες, τουρσί και κονσερβοποίηση.

Υπάρχουν αρκετά μυθεύματα γύρω από αυτό το όμορφο παντζάρι.

Κάποιες πηγές, τόσο στο διαδίκτυο όσο και σε έντυπα βιβλία, αναφέρουν ότι η Cylindra είναι μια παλιά αγγλική ή δανική ποικιλία (‘καταγεγραμμένη το 1840 και ευρέως καλλιεργούμενη το 1880’), αλλά η Cylindra φαίνεται να είναι σχετικά νεότερο παντζάρι. Εισήχθη πρώτα στο εμπόριο και καταχωρήθηκε σε γαλλικό κατάλογο το 1968-69. Δεν καταφέραμε να βρούμε νωρίτερες αναφορές που να αναφέρουν την Cylindra.

Πολλές πηγές επίσης αναφέρουν ότι η Cylindra είναι συνώνυμη με τη Formanova, και πάλι, δεν καταφέραμε να βρούμε πηγές που να το επιβεβαιώνουν.

Πώς να καλλιεργήσετε το παντζάρι:

Τα παντζάρια είναι εκπληκτικά εύκολα στην καλλιέργεια και μπορούν να φυτευτούν σε ένα ευρύ φάσμα κλιμάτων. Προτιμούν υγρές, ηλιόλουστες συνθήκες χωρίς υπερβολική ζέστη. Σπέρνονται ως καλλιέργεια θερμού κύκλου στις περισσότερες περιοχές, αλλά αποδίδουν καλύτερα κατά τη διάρκεια των δροσερότερων, πιο ξηρών μηνών στις τροπικές ζώνες όπου μπορεί να προτιμούν κάποια σκιά το καλοκαίρι.

Τα παντζάρια μπορούν να σπαρθούν από πολύ νωρίς στη σεζόν έως αργά και μπορούν να καλλιεργηθούν σε ανυψωμένα παρτέρια ή δοχεία όλο το χρόνο. Σπείρετε τους σπόρους πιο κοντά μεταξύ τους για κοπή και χρήση σε σαλάτες baby leaf, μπορούν να αραιώνονται συνεχώς, καθώς τα χρειάζεστε κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Τα νεαρά φύτρα είναι επίσης απολαυστικά γλυκά.

Οι σπόροι του παντζαριού είναι συσσωματωμένοι, με κάθε φελλώδες καρπό να περιέχει δύο ή τρεις σπόρους. Μόλις βλαστήσουν, απαιτούν πρώιμο αραίωμα για να αποφευχθεί η διαταραχή των ριζών. (Ορισμένες ποικιλίες έχουν εκτραφεί ώστε να παράγουν μόνο έναν σπόρο και ονομάζονται 'Monogerm').

Θέση:

Τα παντζάρια προτιμούν ελαφριά, αμμώδη εδάφη σε ηλιόλουστη θέση, αλλά μπορούν να αντέξουν σχεδόν κάθε είδους έδαφος και κάποια σκιά είναι ανεκτή. Ένα pH 6.0-7.0 είναι εντάξει αλλά αν γνωρίζετε ότι το έδαφός σας είναι πολύ όξινο, ενσωματώστε λίγη ασβεστολιθική ουσία.

Ανασκάψτε τον χώρο με φτυάρι (κατά προτίμηση το φθινόπωρο πριν τη σπορά). Αφαιρέστε πολυετή ζιζάνια και μεγάλα πετρώματα, καθώς αυτά μπορούν να προκαλέσουν παραμορφώσεις στις ρίζες.

Ισιώστε κατά προσέγγιση και μετά δουλέψτε την περιοχή με τσουγκράνα για να αφήσετε ένα λεπτό φινίρισμα. Εάν μπορείτε, δύο ή τρεις εβδομάδες πριν τη σπορά, διασκορπίστε ένα γενικό κοκκώδες λίπασμα και ενσωματώστε το στο έδαφος με την τσουγκράνα. Μην προσθέτετε κοπριά στο έδαφος καθώς αυτό θα προκαλέσει λανθασμένη ανάπτυξη των ριζών.

Πότε να σπείρετε παντζάρια: από αργά την άνοιξη έως το φθινόπωρο.

Τα παντζάρια μπορούν να καλλιεργηθούν από νωρίς την άνοιξη εάν καλλιεργούνται εσωτερικά ή υπό κάλυψη.

Οι σπόροι μπορούν να φυτευτούν απευθείας στο έδαφος μετά τον κίνδυνο παγετού. Τα παντζάρια είναι καλύτερο να φυτεύονται σε θερμοκρασίες εδάφους μεταξύ 7°C και 25°C. Τα καλύτερης ποιότητας παντζάρια αναπτύσσονται σε θερμοκρασίες 10 έως 18°C. Οι καλλιέργειες αντέχουν ελαφρύ παγετό.

Πώς να σπείρετε παντζάρια:

Οι σπόροι χρειάζονται αρκετή υγρασία για να βλαστήσουν. Το να τους μουλιάσετε σε χλιαρό νερό για μία ή δύο ώρες πριν τη φύτευση είναι ένας καλός τρόπος να επιταχύνετε τη βλάστηση. Ο αναμενόμενος χρόνος βλάστησης είναι 10 έως 14 ημέρες.

Αποφύγετε την περίσσεια συγκομιδής φυτεύοντας τους σπόρους σε στάδια — μια μικρή παρτίδα κάθε λίγες εβδομάδες θα δώσει συνεχή συγκομιδή.

Σπορά σε εσωτερικούς χώρους: Από τον Φεβρουάριο

Σπείρετε 2 ή 3 σπόρους ανά γλάστρα, σε βάθος 25 mm. Όταν εμφανιστούν τα φυτά, μπορεί να προκύψουν περισσότερα από ένα από κάθε συστάδα σπόρων. Όταν φτάσουν περίπου τα 5 cm ύψος, διαχωρίστε προσεκτικά αυτά σε μεμονωμένα φυτά πριν τη μεταφύτευση (μεταφυτεύστε μόνο τα πιο δυνατά φυτά). Αυτό αποτρέπει τον ανταγωνισμό μεταξύ των φυτών και προλαμβάνει παραμορφωμένη συγκομιδή.

Η επιτυχημένη μεταφύτευση μπορεί να γίνει μόλις τα φυτά σχηματίσουν τα πρώτα αληθινά φύλλα. Σε αντίθεση με άλλες ριζώδεις καλλιέργειες, οι σπορόφυτοι παντζαριού μεταφυτεύονται αρκετά καλά εφόσον δεν είναι πολύ μεγάλοι και διατηρούνται υγροί κατά τη μεταφύτευση.

Σπορά απευθείας: Από τον Μάιο

Είναι καλύτερο να σπείρετε τους σπόρους απευθείας στο έδαφος όταν η θερμοκρασία του εδάφους έχει ζεσταθεί περίπου στους 7°C. Σπείρετε αραιά σε προετοιμασμένα σπορεία. Όταν τα φυτά σπέρνονται απευθείας, είναι σημαντικό να αραιώσετε τις πολλαπλές φυταγόμενες σε ένα φυτό. Αν αφαιρεθούν προσεκτικά, τα αραιώματα μπορούν να μεταφυτευτούν για να σχηματίσουν επιπλέον σειρές.

Η απόσταση είναι αρκετά σημαντική. Αν θέλετε να καλλιεργήσετε μικρά παντζάρια για τουρσί, πρέπει να σπείρετε σχετικά κοντά, περίπου 5 cm. Αν θέλετε να καλλιεργήσετε στάνταρ μέγεθος παντζάρια, σπείρετε περίπου 10 cm μεταξύ τους, σε σειρές τουλάχιστον 30 cm.

Καλύψτε ελαφρά με 25 mm λεπτής γης. Πιέστε ελαφρά, ποτίστε καλά και διατηρήστε υγρό.

Οι σπορόφυτοι εμφανίζονται σε 7 έως 21 ημέρες. Όταν είναι αρκετά μεγάλοι, αραιώστε σε τουλάχιστον 10 cm μεταξύ τους.

Καλλιέργεια:

Κρατήστε τις σειρές χωρίς ζιζάνια και τα φυτά καλά ποτισμένα. Μόλις οι ρίζες αναπτυχθούν και αρχίσουν να φουσκώνουν, τα παντζάρια χρειάζονται μέτριο πότισμα. Το παντζάρι έχει ρηχές ρίζες και είναι σημαντικό να διατηρούνται τα φυτά υγρά. Αν περάσουν μακρές ξηρές περίοδοι, τα παντζάρια θα γίνουν τριχωτά και ινώδη. Το διακεκομμένο ή ανεπαρκές πότισμα μπορεί να προκαλέσει ρωγμές στρες και διάσπαση των ριζών. Μην υπερεπαρκείς στο πότισμα καθώς αυτό ενθαρρύνει μόνο την ανάπτυξη φύλλων και όχι του βολβού.

Κατά τη δροσερή περίοδο, τα φυτά μπορούν να ποτίζονται μία φορά την εβδομάδα. Σε πολύ ζεστό καιρό, μπορεί να δίνεται μικρότερο πότισμα δύο έως τρεις φορές την εβδομάδα αντί για πολύ νερό μία φορά την εβδομάδα.

Συνδυαστική φύτευση:

Καλοί σύντροφοι - Κρεμμύδια, Σέσκουλα (Silverbeet), Κολόραμπι, Μαρούλι, Λάχανο, Νάνα φασόλια. Αρωματικά βότανα, Σέλινο, Χαμομήλι, Σπανάκι, Χόρτα.

Κακοί σύντροφοι - ψηλά φασόλια, τρέχοντα φασόλια.

Συνήθη προβλήματα:

Η ανεπάρκεια βορίου εμφανίζεται μερικές φορές σε καλλιέργειες ριζωδών λαχανικών. Αυτό προκαλεί κιτρίνισμα και κάψιμο των φύλλων. Είναι πολύ σπάνιο αν χρησιμοποιείται γενικής χρήσης λίπασμα που περιλαμβάνει ιχνοστοιχεία όπως βόριο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, σίδηρο και μολυβδαίνιο.

Μυκητιακές κηλίδες φύλλων και σκουριά εμφανίζονται μερικές φορές στα φύλλα παντζαριού. Είναι χειρότερα όταν τα φυτά καλλιεργούνται κακοπροαίρετα (έλλειψη ήλιου, νερού και θρεπτικών) ή φυτεύονται σε λάθος εποχή του χρόνου. Αποφύγετε την καλλιέργεια παντζαριού κατά την πιο υγρή περίοδο του έτους σε τροπικές περιοχές, βελτιώστε την κυκλοφορία του αέρα, μειώστε τις εφαρμογές αζώτου και αποφύγετε την υπερβολική βρέξη του φυλλώματος. Εφαρμόστε ψεκασμούς με φύκια για να ενισχύσετε την ανθεκτικότητα σε ασθένειες και να προμηθεύσετε ιχνοστοιχεία.

Σαλιγκάρια ή γυαλιστερές σαύρες μπορεί να καταβροχθίσουν τα φύλλα. Απωθητικά με μελάσα ή σπρέι τσίλι, ή φράγματα και παγίδες για τον έλεγχο σαλιγκαριών και γυαλιστερών μπορεί να απαιτηθούν σε ακραίες περιπτώσεις.

Αναπαραγωγή:

Τα παντζάρια επικονιάζονται από άνεμο και έντομα· αναμιγνύονται με σέσκουλα, χάρντ και άλλα παντζάρια.

Τα φυτά είναι διετή, παράγοντας βλαστική ανάπτυξη την πρώτη σεζόν και άνθη και σπόρους τη δεύτερη. Αν τα φυτά βγουν σε ανθοφορία, κόψτε τα και μην τα αφήσετε να δώσουν σπόρο.

Μην έχετε δύο ποικιλίες σε άνθιση ταυτόχρονα ή απομονώστε φυτά για να διατηρήσετε καθαρές διαφορετικές γραμμές. Όπου είναι δυνατόν, αφήστε τουλάχιστον τρία έως τέσσερα φυτά μιας ποικιλίας που δείχνουν καλή ανάπτυξη και αντοχή σε ασθένειες για άνθηση και παραγωγή σπόρων.

Συγκομιδή:

Το παντζάρι είναι έτοιμο για συγκομιδή όταν οι ρίζες έχουν μέγεθος από μπάλα γκολφ έως μπάλα τένις – συνήθως 12 έως 16 εβδομάδες μετά τη σπορά. Όσο μικρότερη η ρίζα τόσο καλύτερη η ποιότητα.

Τραβήξτε κατά μήκος της σειράς και όχι μόνο από ένα σημείο, καθώς αυτό αραιώνει τις σειρές, αφήνοντας περισσότερο χώρο για τα υπόλοιπα να αναπτυχθούν. Για τη συγκομιδή, κρατήστε απαλά τις κορυφές και σηκώστε ενώ λυγίζετε κάτω από τη ρίζα με ένα μικρό πιρούνι χειρός. Αφαιρέστε τις κορυφές στρίβοντάς τες με τα χέρια για να αποφευχθεί το «αιμορραγία» του χυμού των φυτών – μην τις πετάξετε, έχουν πολλή γεύση και μπορούν να μαγειρευτούν και να καταναλωθούν όπως το σπανάκι. Φυλάξτε τις ρίζες σε ξηρή άμμο, χώμα ή τύρφη για χρήση το χειμώνα.

Γαστρονομικές χρήσεις:

Πριν το μαγείρεμα, κόψτε τις κορυφές των παντζαριών λίγα εκατοστά από την κορυφή. Αυτό βοηθά να διατηρηθούν τα θρεπτικά συστατικά κατά το μαγείρεμα. Όταν οι κορυφές είναι συνδεδεμένες σε οποιοδήποτε ριζώδες λαχανικό, απορροφούν τα θρεπτικά από τη ρίζα. Θα πρέπει να μαγειρεύονται ολόκληρα και μετά να ξεφλουδίζονται; διαφορετικά χάνουν όλο το χρώμα και τα θρεπτικά στο νερό.

Οι βαθύ-κόκκινες ρίζες τρώγονται βραστές, στον ατμό ή ψητές ως λαχανικό (αν ψηθούν, καλύψτε με χυμό λεμονιού για να αποτρέψετε την οξείδωση). Μπορούν να καταναλωθούν κρύες σε σαλάτα μετά το μαγείρεμα με λάδι και ξύδι, ή ωμές και τριμμένες.

Ένα μεγάλο ποσοστό της εμπορικής παραγωγής μεταποιείται σε βρασμένα και αποστειρωμένα παντζάρια ή σε τουρσιά. Στη Βαλκανική/Ανατολική Ευρώπη η σούπα παντζαριού, όπως η κρύα μπορς, είναι δημοφιλές πιάτο. Τα φύλλα παντζαριού είναι υπέροχα σε σαλάτα ή μαγειρεμένα. Χρησιμοποιήστε τα όπως το σπανάκι.

Τα παντζάρια μπορούν εύκολα να αποθηκευτούν για μελλοντική χρήση, και η πιο κοινή μέθοδος είναι η τουρσί σε ξύδι.

Αποθήκευση:

Τα φύλλα και οι ρίζες πρέπει να αποθηκεύονται ξεχωριστά καθώς τα φύλλα είναι πολύ ευπαθή, ενώ οι ρίζες μπορούν να διαρκέσουν για κάποιο διάστημα σε αποθήκευση. Μια άλλη μέθοδος αποθήκευσης είναι η τουρσί και η παρασκευή chutney.

Άλλες χρήσεις:

Το παντζάρι είναι γνωστό για το βάψιμο του τραπεζιού, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή εξαιρετικού φυσικού χρώματος. Δίνει μια φανταστική γκάμα αποχρώσεων, από κίτρινο, μέσα σε κόκκινα μέχρι καφέ, ανάλογα με τον τύπο του μορδάντου που χρησιμοποιείται. Στους παλαιότερους βολβούς παντζαριού το χρώμα είναι βαθύτερο κωκκινωπό και η σάρκα πολύ πιο μαλακή. Το χρώμα από παντζάρι μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως μελάνι.

Η βετανίνη, που λαμβάνεται από τις ρίζες, χρησιμοποιείται βιομηχανικά ως κόκκινο χρώμα τροφίμων, π.χ. για βελτίωση του χρώματος πολτού ντομάτας, σαλτσών, γλυκών, μαρμελάδων και ζελέ, παγωτού, καραμέλων και δημητριακών πρωινού.

Προέλευση:

Τα παντζάρια είναι διετή φυτά που καλλιεργούνται ως ετήσια και συγκομίζονται για τον διογκωμένο ριζικό τους βολβό και τα φύλλα. Ο τύπος του άγριου φυτού από το οποίο προήλθαν είχε λεπτές, φτωχές ρίζες και ήταν ιθαγενής στη Μεσόγειο αλλά εξαπλώθηκε ανατολικά στη Δυτική Ασία. Ήταν γνωστό ως λαχανικό ήδη από το 300 π.Χ. αλλά εισήχθη στη Γερμανία και τη Βρετανία περίπου τον 16ο αιώνα.

Τα παντζάρια σχετίζονται με το ζαχαρότευτλο και με το σέσκουλο, τα φύλλα των οποίων καλλιεργούνται για τα φύλλα και όχι για τη ρίζα.

Ιστορία:

Από το Μεσαίωνα, το παντζάρι χρησιμοποιήθηκε ως θεραπεία για ποικιλία καταστάσεων, ιδιαίτερα παθήσεων που σχετίζονται με την πέψη και το αίμα. Ο Platina συνέστησε την κατανάλωση παντζαριού με σκόρδο για να εξουδετερώσει τις επιπτώσεις της «ανάσας σκόρδου».

Από την εποχή των Ρωμαίων, ο χυμός του παντζαριού θεωρείται αφροδισιακό και φυσικό Viagra.

Είναι πλούσιο σε το στοιχείο βόριο, που παίζει σημαντικό ρόλο στην παραγωγή των ανθρώπινων φύλων ορμονών. Ο στρατάρχης Montgomery λέγεται ότι είχε παρακινήσει τα στρατεύματά του να «λαμβάνουν χάρη στα χωράφια με παντζάρια», ένα ευφημισμός για την επίσκεψη σε ιερόδουλες.