Σπόροι ιερός βασιλικός - Ώκιμον το λεπτανθές

Σπόροι ιερός βασιλικός - Ώκιμον το λεπτανθές (Ocimum tenuiflorum)

Τιμή για το πακέτο των 0,036g (100), 1g (2800) σπόροι.

Το Ώκιμον το λεπτανθές (Ocimum tenuiflorum), επίσης γνωστό ως Ocimum sanctum, ιερός βασιλικός (holy basil) ή τουλσί και τουλασί (Ινδικά: tulsi ή tulasi (επίσης μερικές φορές γράφεται thulasi), είναι ένα αρωματικό φυτό της οικογένειας των Χειλανθών ή Λαμιίδων (Lamiaceae), το οποίο είναι εγγενές στην Ινδική υποήπειρο και διαδεδομένο ως καλλιεργούμενο φυτό σε όλες τις τροπικές περιοχές της Νοτιοανατολικής Ασίας.

Είναι ένας όρθιος, διακλαδισμένος ημίθαμνος ύψους 30-60 cm (12-24 in), με τριχωτούς βλαστούς και απλά φυλλοτακτικά (phyllotactic) πράσινα ή μoβ φύλλα, τα οποία είναι έντονα αρωματικά.

Τα φύλλα έχουν μίσχους (petioles), και είναι ωοειδή, μήκους έως 5 cm (2,0 in), συνήθως ελαφρώς οδοντωτά. Τα άνθη του είναι μοβ σε επιμήκεις βότρεις σε κοντινές σπείρες. Οι δύο κύριοι μορφότυποι (morphotypes) που καλλιεργούνται στην Ινδία και το Νεπάλ είναι πράσινοι πλατύφυλλοι (Σρι [Sri] ή Λακσμί τουλασί [Lakshmi tulasi]) και μoβ-πλατύφυλλοι (Κρίσνα τουλασί [tulasi]).

Το τουλασί (tulasi), καλλιεργείται για θρησκευτικούς και θεραπευτικούς σκοπούς και για το αιθέριο έλαιό του. Είναι ευρέως γνωστό σε όλη την Ινδική υποήπειρο ως φαρμακευτικό φυτό και ως ένα βοτανικό τσάι, που συνήθως χρησιμοποιείται στην Αγιουρβέδα και έχει ένα σημαντικό ρόλο μέσα στη Βάισναβα (Vaishnava) παράδοση του Ινδουισμού, στην οποία οι αφοσιωμένοι εκτελούν την λατρεία τους, η οποία συμπεριλαμβάνει φυτά ή φύλλα ιερού βασιλικού. Το φυτό αυτό είναι σεβαστό ως ένα ελιξίριο της ζωής.

Η ποικιλία του Ocimum tenuiflorum που χρησιμοποιείται στην κουζίνα της Ταϊλάνδης αναφέρεται ως ιερός βασιλικός Ταϊλάνδης (Ταϊλανδικά: กะเพรา kaphrao)· δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον Ταϊλανδέζικο βασιλικό, ο οποίος είναι μια ποικιλία του βασιλικού (Ώκιμον το βασιλικόν -Ocimum basilicum).

Γενετική

Οι γραμμωτοί κώδικες του DNA των διαφόρων βιογεωγραφικών χημικών προϊόντων απομόνωσης των τουλσί (tulsi) από την Ινδική υποήπειρο είναι τώρα διαθέσιμοι. Σε μια μεγάλης κλίμακας φυλλογεωγραφική (phylogeographical) μελέτη αυτού του είδους, που διεξήχθη με τη χρήση ακολουθιών χλωροπλαστών γονιδιωμάτων, μια ομάδα ερευνητών από το Κεντρικό Πανεπιστήμιο του Πουντζάμπ, στη Bathinda, βρήκε ότι το φυτό αυτό προέρχεται από τη Βόρεια Κεντρική Ινδία.[4][5] Η ανακάλυψη θα μπορούσε να υποδηλώσει ότι η εξέλιξη του τουλσί (tulsi), σχετίζεται με τα πολιτιστικά μεταναστευτικά μοτίβα στην Ινδική υποήπειρο.

Χρήσεις

Στον Ινδουισμό

Τα φύλλα τουλσί (tulsi) είναι ένα ουσιαστικό μέρος στη λατρεία του Βισνού και των αβατάρων, συμπεριλαμβανομένων των Κρίσνα και Ράμα και άλλων αρσενικών θεοτήτων Βάισναβα (Vaishnava) όπως των Hanuman, Balarama, Garuda και πολλών άλλων. Το τουλσί (tulsi) είναι ιερό φυτό για τους Ινδουιστές και λατρεύεται ως αβατάρα της Λακσμί (Lakshmi).[6] Πιστεύεται ότι το νερό αναμειγνυόμενο με τα πέταλα που δόθηκαν προς τους θανόντες, ανυψώνει τις ψυχές που αναχωρούν στον ουρανό.[7] Το τουλσί (tulsi), το οποίο στα Σανσκριτικά σημαίνει «τον/την ασύγκριτο», πιο συχνά θεωρείται ως η σύζυγος του Κρίσνα με τη μορφή της Λακσμί (Lakshmi).[8][9] Σύμφωνα με το Brahma Vaivarta Purana, το τουλσί (tulsi) είναι μια έκφραση της Σίτα.[10] Υπάρχουν δύο τύποι τουλσί (tulsi) που λατρεύονται στον Ινδουισμό: το «Ράμα τουλσί (tulsi)» έχει ανοιχτοπράσινα φύλλα και είναι μεγαλύτερο σε μέγεθος· το «Σιάμα τουλσί (tulsi)» έχει σκουροπράσινα φύλλα και είναι σημαντικό για τη λατρεία του Χανουμάν (Hanuman).[11] Πολλοί Ινδουιστές έχουν φυτά τουλασί (tulasi) που αναπτύσσονται μπροστά ή κοντά στο σπίτι τους, συχνά σε ειδικά δοχεία. Παραδοσιακά, τα τουλσί (tulsi) φυτεύονται στο κέντρο της κεντρικής αυλής των Ινδουιστικών οικιών. Επίσης, συχνά καλλιεργούνται παραπλεύρως των ναών Χανουμάν (Hanuman), ειδικότερα στο Βαρανάσι.

Σύμφωνα με το Βάισναβα (Vaishnava),[Σημ. 4] πιστεύεται στις Πουράνες ότι κατά τη διάρκεια της Σαμούντρα Μανθάνα, όταν οι θεοί κέρδισαν την ανατάραξη του ωκεανού εναντίον των asuras,[Σημ. 5] Ο Ντάβανταρι (Dhanvantari)[Σημ. 6] έρχεται από τον ωκεανό κρατώντας στα χέρια την Amrit[Σημ. 7] για τους θεούς. Ο Ντάβανταρι (Dhanvantari), ο θεϊκός θεραπευτής, χύνει δάκρυα χαράς και όταν η πρώτη σταγόνα πέφτει στο Amrit, σχηματίζει τουλασί (tulasi). Στην τελετή των Tulsi Vivaha, το τουλσί (tulsi) τελετουργικά παντρεύεται ετησίως με τον Κρίσνα, την ενδέκατη μέρα του κηρωμένου φεγγαριού[Σημ. 8] ή τη δωδέκατη του μήνα Κάρτικ (Kartik) στο σεληνιακό ημερολόγιο. Αυτή η μέρα σηματοδοτεί επίσης το τέλος των τεσσάρων μηνών Τσατουρμάς (Chaturmas), που θεωρούνται δυσοίωνα για γάμους και άλλες τελετές, έτσι η ημέρα εγκαινιάζει την ετήσια εποχή γάμου στην Ινδία. Η τελετή φωτισμού των λαμπτήρων κάθε βράδυ κατά τη διάρκεια του Κάρτικ (Kartik) περιλαμβάνει τη λατρεία του φυτού τουλσί (tulsi), το οποίο θεωρείται ότι είναι ευοίωνο για το σπίτι. Οι Βάισναβα (Vaishnava) ειδικά, ακολουθούν την καθημερινή λατρεία του τουλσί (tulsi), κατά τη διάρκεια του Κάρτικ (Kartik).[13] Σε άλλο μύθο, το τουλσί (tulsi) ήταν μια ευσεβής γυναίκα, που ζήτησε την ευλογία να παντρευτεί τον Βισνού. Η Λακσμί (Lakshmi), η σύζυγος του Βισνού, την καταράστηκε να γίνει ένα φυτό στη γη. Ωστόσο, ο Βισνού την κατεύνασε δίνοντάς της ένα θείο δώρο που θα τον κοσμήσει όταν εμφανιστεί στους ναούς, με τη μορφή των Shaligrama.[Σημ. 9][14]

Οι Βάισναβα (Vaishnava), παραδοσιακά χρησιμοποιούν κομπολόγια Χίντου (Hindu), φτιαγμένα από κλαδιά ή ρίζες τουλσί (tulsi), τα οποία είναι ένα σημαντικό σύμβολο για την έναρξη της διαδικασίας. Τα ροζάρια από τουλσί (tulsi), θεωρούνται ευοίωνα στον φέροντα αυτά και πιστεύεται ότι τίθενται υπό την προστασία του Χανουμάν (Hanuman). Έχουν τόσο ισχυρή σχέση με τους Βάισναβα (Vaishnava), ώστε οι οπαδοί του Χανουμάν (Hanuman) είναι γνωστοί ως «αυτοί που φέρουν το τουλσί (tulsi) γύρω από το λαιμό».

Αγιουρβέδα

Το τουλασί (tulasi) (Σανσκριτικά: Surasa) έχει χρησιμοποιηθεί για χιλιάδες χρόνια στην Αγιουρβέδα για τις ποικίλες θεραπευτικές του ιδιότητες. Αναφέρεται στο Charaka Samhita,[15] ένα αρχαίο Αγιουρβεδικό κείμενο. Το τουλσί (tulsi) θεωρείται ως προσαρμογόνο,[16] εξισορροπώντας διαφορετικές διεργασίες στο σώμα και χρήσιμο για την προσαρμογή στο στρες.[17] Χαρακτηρίζεται από το έντονο άρωμα και τη στυφή του γεύση, θεωρείται στην Αγιουρβέδα ως ένα είδος "ελιξίριο της ζωής" και πιστεύεται ότι προάγει τη μακροζωία.

Εκχυλίσματα tulasi χρησιμοποιούνται σε Αγιουρβεδικές θεραπείες για μια ποικιλία παθήσεων. Παραδοσιακά, το τουλασί (tulasi) λαμβάνεται σε πολλές μορφές: σαν τσάι από βότανα αποξηραμένο σε σκόνη, φρέσκο φύλλο ή αναμεμιγμένο με το γκι (ghee).[Σημ. 11] Το αιθέριο έλαιο που εξάγεται από το Karpoora tulasi χρησιμοποιείται κυρίως για ιατρικούς σκοπούς και στα φυτικά καλλυντικά.

Ταϊλανδέζικη κουζίνα

Τα φύλλα του ιερού βασιλικού (holy basil), που είναι γνωστός ως kaphrao στη γλώσσα της Ταϊλάνδης (Ταϊλανδικά: กะเพรา), χρησιμοποιούνται ευρέως στην Ταϊλανδέζικη κουζίνα.[19] Το kaphrao δεν θα πρέπει να συγχέεται με το horapha (Ταϊλανδικά: โหระพา), το οποίο είναι συνήθως γνωστό ως Ταϊλανδικός βασιλικός (Thai basil) ή με τον Ταϊλανδικό λεμονοβασιλικό (Thai lemon basil) (maenglak· Ταϊλανδικά: แมงลัก).

Το πιο γνωστό πιάτο με αυτό το βότανο είναι το phat kaphrao (Ταϊλανδικά: ผัดกะเพรา) — ένα stir-fry (γρήγορο τηγάνισμα σε δυνατή φωτιά ακολουθούμενο από έντονο ανακάτεμα) Ταϊλανδικό ιερό βασιλικό με κρέατα, θαλασσινά ή όπως στο khao phat kraphao, με ρύζι.

Εντομοαπωθητικό

Για αιώνες, τα αποξηραμένα φύλλα αναμειγνύονται με τα αποθηκευμένα σιτηρά για την απόκρουση των εντόμων. Στη Σρι Λάνκα το φυτό αυτό χρησιμοποιείται ως κουνουποαπωθητικό (Σινχάλα: Maduruthalaa).

Φαρμακολογική μελέτη

Μερικά από τα κύρια χημικά συστατικά του τουλσί (tulsi) είναι: ολεανολικό οξύ, ουρσολικό οξύ, το ροσμαρινικό οξύ, ευγενόλη, καρβακρόλη, λιναλοόλη, β-καρυοφυλλένιο (περίπου 8%), β-elemene (γ.11,0%) και germacrene D (περίπου 2%).

Τα απομονωμένα εκχυλίσματα του O. sanctum έχουν κάποια αντιβακτηριακή δράση έναντι των E. coli, S. aureus και P. aeruginosa.

Αλληλουχία του γονιδιώματος

Το γονιδίωμα του φυτού τουλσί (tulsi) έχει γίνει η αλληλουχία και το σχέδιο του γονιδιώματος έχει δημοσιευτεί ανεξάρτητα από ερευνητικές ομάδες από το CSIR-Κεντρικό Ινστιτούτο Φαρμακευτικών και Αρωματικών Φυτών στο Lucknow και το Εθνικό Κέντρο Βιολογικών Επιστημών στην πόλη: Μπανγκαλόρ. Το μέγεθος του γονιδιώματος υπολογίστηκε σε 612 mega βάσεις και τα αποτελέσματα από τον προσδιορισμό της αλληλουχίας του έργου, δείχνουν ότι ορισμένα μεταβολιτά-βιοσύνθετα γονίδια όπως τα γονίδια για τη βιοσύνθεση της Ανθοκυανίνης στην ποικιλία Κρίσνα Τουλσί (Tulsi), Ουρσολικό οξύ και Ευγενόλη στην ποικιλία Ράμα Τουλσί (Tulsi), εκφράστηκαν σε μεγάλες ποσότητες. Αυτοί οι μεταβολίτες, έδειξαν να έχουν επίσης αντικαρκινικές ιδιότητες. Επιπλέον, σχολίασε ότι αυτοί οι μεταβολίτες δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως αντικαρκινικά φάρμακα.